Więcej...
Tutaj jesteś:   Strona główna  /  Szlak jedwabny  /  Centralna Doświadczalna Stacja Jedwabnicza
  • Dawna siedziba CDSJ, obecnie gimnazjum, ul. Brzozowa, fot. Bartosz Krupa
  • Powojenna tkalnia w fabryce (ze zbiorów Archiwum Państwowego w Warszawie)

Centralna Doświadczalna Stacja Jedwabnicza

ul. Brzozowa 1

Uroczystego otwarcia dokonał w 1930 roku prezydent Mościcki. Stacja rozpoczęła produkcję wyrobów jedwabnych dotychczas sprowadzanych z zagranicy: nici, tkanin spadochronowych i balonowych, a potem także ręcznie malowanych chust, szali i kuponów. Posiadała sklepy firmowe na terenie całej Polski, a jej wyroby zdobywały nagrody na targach w kraju i za granicą. Podczas okupacji hitlerowskiej CDSJ odegrała ważną rolę – dała zatrudnienie młodym mieszkańcom miasta, chroniąc ich w ten sposób przed wywózką na przymusowe roboty, a także prowadziła akcję bezpłatnej pomocy dla wysiedlonych z Warszawy. Schronienie i utrzymanie na jej terenie otrzymało m.in. prawie 500 osób – dzieci i pracownicy Domu Sierot ks. Baudouina. Ponad połowę załogi fabryki stanowili żołnierze AK, co umożliwiało działania partyzanckie – naprawę broni, a także wyrób piorunianu rtęci, używanego przy produkcji granatów tzw. „sidolówek”. W 1945 roku stację upaństwowiono, a w 1947 r. została przekształcona w Zakłady Jedwabiu Naturalnego „Milanówek”. Henryk Witaczek pełnił funkcję dyrektora do 1948 roku.

Więcej o początkach fabryki przy ul. Brzozowej…

Więcej o czasach wojny w CDSJ…


  2016  /  Szlak jedwabny  /  Ostatnie uaktualnienie: Czerwiec 1, 2016 przez Bartek Krupa  / 

Ta strona korzysta z plików cookie ("ciasteczka"). Pozostając na niej, wyrażasz zgodę na korzystanie z cookies. Dowiedz się więcej...

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close